Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιδί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιδί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017

Παιδικός διαβήτης τύπου 2: Μόνο ΜΙΑ ώρα λιγότερο ύπνου αυξάνει τον κίνδυνο!

Θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης για τον παιδικό διαβήτη τύπου 2 αυξάνεται με μόλις ΜΙΑ ώρα έλλειψης ύπνου; Και όμως, μια νέα μελέτη, αυτό ακριβώς έδειξε.

Διαβήτης τύπου 2 - Ερευνητές από το πανεπιστήμιο St. George’s του University of London (UCL) στο Ηνωμένο Βασίλειο θέλησαν να εξετάσουν την πιθανή σχέση μεταξύ της διάρκειας του ύπνου και του κινδύνου για διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά.

Η ερευνητική ομάδα τέλεσε υπό τον επικεφαλής καθηγητή Christopher G. Owen και τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Pediatrics.

Όπως εξηγούν οι συντάκτες της νέας έρευνας, η συσχέτιση μεταξύ της διάρκειας του ύπνου και των δεικτών κινδύνου για διαβήτη τύπου 2 δεν είχε μελετηθεί επαρκώς μέχρι τώρα.

Παιδικός διαβήτης τύπου 2: Πώς διεξήχθη η έρευνα

Ο καθηγητής Owen και οι συνάδελφοί του εξέτασαν τις περιπτώσεις 4.525 παιδιών ηλικίας 9-10 ετών, που ήταν διαφόρων εθνοτήτων αλλά ζούσαν μόνιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πήραν βασικές μετρήσεις του σώματος των παιδιών, όπως ύψος, βάρος, αρτηριακή πίεση και βιοϊαπίσθηση (ένα μέτρο για το πόσο καλά το σώμα αντιστέκεται στο ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο δίνει πληροφορίες για τη σύνθεση του σώματος).

Οι ερευνητές πήραν επίσης δείγματα αίματος και εξέτασαν την προδιάθεση των παιδιών για διαβήτη τύπου 2 χρησιμοποιώντας ένα τεστ για το επίπεδο γλυκόζης στο πλάσμα. Επίσης, εξέτασαν τα επίπεδα των λιπιδίων, της ινσουλίνης και της αιμοσφαιρίνης HbA1c, μεταξύ άλλων. Η ινσουλίνη είναι η ορμόνη που ρυθμίζει το σάκχαρο του αίματος. Μια ανισορροπία στα λιπίδια του σώματος (σωματικό λίπος) πιστεύεται ότι εμπλέκεται σε καρδιαγγειακές επιπλοκές για άτομα με διαβήτη τύπου 2. Τέλος, η HbA1c έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί δείκτη τέτοιας λιπιδικής δυσλειτουργίας.

Δευτέρα 3 Ιουλίου 2017

Παιδί και εθισμός στο κινητό τηλέφωνο: Πώς μπορούν να παρέμβουν εποικοδομητικά οι γονείς

Οι μισοί από τους εφήβους είναι εξαρτημένοι από το κινητό τους τηλέφωνο και το ίδιο ποσοστό γονέων αναγνωρίζει μεν το πρόβλημα, αλλά δεν ξέρει τι μπορεί να κάνει, σύμφωνα με μια επιστημονική μελέτη.

Μάλιστα, οι ίδιοι οι έφηβοι θεωρούν ότι ο εθισμός στο κινητό αγγίζει και τους γονείς τους σε ποσοστό 30%!

Καθώς ως κοινωνία βιώνουμε δραστικές αλλαγές στο πώς η τεχνολογία, τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούνται, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα είδος εθισμού στις φορητές ηλεκτρονικές συσκευές που τους κρατούν “συνδεδεμένους” με τον κυβερνοκόσμο. Και η νέα δημοσκόπηση από την Common Sense Media έρχεται να το επιβεβαιώσει αυτό.

Πέρα από τους αριθμούς, η έκθεση περιλαμβάνει επίσης συμβουλές για την αντιμετώπιση αυτής της αυξανόμενης τάσης που εμφανίζει ο εθισμός στο κινητό για τα παιδιά και τους εφήβους. Δείτε τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν τα παιδιά τους με αυτό το φαινόμενο:

Εφαρμόστε όρια στην χρήση του τηλεφώνου

Οι γονείς δεν μπορούν απλά να πάρουν τα διάφορα gadgets από τα παιδιά τους με την ελπίδα ότι έτσι λύνεται το πρόβλημα. Αυτό που μπορούν να κάνουν είναι να ορίσουν πόση ώρα την μέρα επιτρέπεται η χρήση κινητού τηλεφώνου, αλλά και μερικές χρονικές ζώνες ελεύθερης χρήσης του. Οι εκάστοτε κανόνες εξαρτώνται από την οικογένεια. Κάποιοι μπορεί να αποφασίσουν να καθορίσουν απλά όρια, όπως το να κλείνει το κινητό, όσο το παιδί κάθεται στο τραπέζι να φάει. Άλλοι μπορεί να επιλέξουν να θέσουν πιο συγκεκριμένους κανόνες με πλήρη απαγόρευση στην χρήση κινητού μετά από κάποια ώρα το βράδυ (ξεχωριστά για καθημερινές και σαββατοκύριακα).

Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017

Ημικρανία στα παιδιά: Συμπτώματα και αντιμετώπιση

Αν και είναι πιο γνωστή ως νόσος των ενηλίκων, υπολογίζεται ότι μπορεί να προσβάλει μέχρι και το 5% των παιδιών, και σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθεί από την ηλικία των τριών ετών.

Η κεφαλαλγία στις ημικρανίες της παιδικής ηλικίας είναι συχνά σφύζουσα (ακολουθεί τον σφυγμό) με αμφικροταφική ή μετωπιαία εντόπιση, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η εντόπιση είναι οπισθοβολβική όπως σε ενηλίκους.

Δύσκολα ωστόσο τα μικρά παιδιά μπορούν να δώσουν μια ικανοποιητική περιγραφή της κεφαλαλγίας και οι γονείς συχνά περιγράφουν ότι το παιδί τους ξαφνικά πιάνει το κεφάλι του και λέει ότι "ζαλίζεται" ή ότι "νυστάζει" ενώ είναι κάτωχρο, χωρίς διάθεση να παίξει. Όπως γράφει ο Γιώργος Βάρτζελης, Παιδονευρολόγος Λέκτορας Παιδιατρικής Νευρολογίας (www. Paidiatriki.gr) συχνά το παιδί έχει ναυτία και μπορεί να κάνει κάνει εμετό, ενώ παραπονείται ότι το ενοχλούν οι δυνατοί ήχοι, τα φώτα, η κίνηση και οι έντονες μυρωδιές.

Ο ύπνος συνήθως λύνει την κρίση η οποία έχει τις πιο πολλές φορές διάρκεια λίγων ωρών. Ορισμένες φορές προηγούνται της κρίσης πρόδρομα συμπτώματα, κυρίως από τους οφθαλμούς, τα οποία ονομάζονται αύρα. Τέτοια συμπτώματα είναι λάμψεις, χρωματιστές γραμμές, θόλωση της όρασης ή και ψευδαίσθηση ότι τα αντικείμενα μικραίνουν (μικροψία) ή ότι απομακρύνονται. Συνήθως μετά από την αύρα ακολουθεί η κεφαλαλγία. Η αύρα ωστόσο είναι σχετικά σπάνια σε παιδιά μικρότερα των 8 ετών, ενώ σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις είναι δυνατόν να υπάρχει αύρα χωρίς να ακολουθεί καφαλαλγία.